New Entry

posted on 01 May 2013 20:20 by firstclassi
นานมากแล้วที่ฉันไม่ได้สัมผัสปุ่ม "New Entry"
 
คงเป็นเวลานานพอสมควรที่ ฉันไม่ได้เข้ามาที่แห่งนี้.....
 
และนั้นคงเป็นเวลานานพอๆกับ ช่วงปรับตัว กับอะไรใหม่ๆที่เปลี่ยนแปลงไปตามเวลา
 
ช่วงชีวิตการทำงาน ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด แต่นั้นก็ไม่ได้น่ารื่นรมย์อย่างที่เห็นเช่นกัน
....
...
..
.
ขณะที่ฉันกำลังนั่งพิมพ์ ฉันอยากสารภาพว่า ฉันเองยังไม่รู้ว่าจะเขียนอะไร
 
นั้นคงเป็นเพราะ ฉันหายไปจากที่แห่งนี้นานเหลือเกิน .... มันคงเป็นเรื่องตลก
 
เพราะในใจของฉันกลับมีเรื่องมากมายอยากจะเขียนบรรยายลงไป.....
 
แต่เรื่องราวทั้งหมดนั้น เมื่อเวลาผ่านไป ....
 
มันก็ทำให้เรา รู้จักปล่อยวาง หรือ กด "New Entry" ใหม่ให้กับชีวิตเราได้เสมอๆ
 
และนั้นอาจเป็นบทสรุปของทุกสิ่ง สิ่งที่ฉันอยากจะเขียนลงไป และสิ่งที่ทำให้ฉันยังยืนอยู่ตรงนี้ได้
 
ฉันอยากจะเขียนส่งผ่านพื้นที่แห่งนี้ ให้กับทุกคน....
 
ที่ไม่ว่ากำลังเผชิญสิ่งใดอยู่...ให้รู้จัก "ปล่องวาง" และกล้าที่จะ "restart" 
 
ให้กับตัวเองได้เสมอ .... สู้ๆนะ เธอคนเก่ง :')
 
 
 

edit @ 1 May 2013 20:33:17 by Feel white when write...

วันที่ฟ้าดูไม่ค่อยเป็นใจ 
อาจทำให้ใครบางคนนึกหวั่น 
หวาดกลัวว่าความรักไม่มีจริง 
ความรักมันก็เลยยิ่งห่างไกล ออกไป 

ลองเปิดตามองท้องฟ้าดูใหม่ 
ลืมและลบความกลัวที่เคยมีออกไป 
เธอนั้นจะเข้าใจความรักที่ดีดีมีอยู่จริง 
เธอเชื่อมั้ย 

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับฉัน 
เธออาจได้เจอกับคนที่เธอไม่คาดฝัน 
เค้าอาจมายืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้วบอกรักเธอ 
เหมือนดังในความฝัน 

เธออาจได้เจอกับคนของเธอเข้าสักวัน 
คนที่ทำให้ใจไม่หนาวสั่น 
อย่างกับฉันที่ยังคอยบอกตัวเอง 
อยู่ทุกวัน ว่าฉันจะได้เจอ 

ลองเปิดตามองท้องฟ้าดูใหม่ 
ลืมและลบความกลัวที่เคยมีออกไป 
เธอนั้นจะเข้าใจ ความรักที่ดีๆ มีอยู่จริง 
เธอเชื่อมั้ย 

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้สำหรับฉัน 
เธออาจได้เจอกับคนที่เธอไม่คาดฝัน 
เค้าอาจมายืนอยู่ตรงหน้าเธอ แล้วบอกรักเธอ 
เหมือนดังในความฝัน 

เธออาจได้เจอกับคนของเธอเข้าสักวัน 
คนที่ทำให้ใจไม่หนาวสั่น 
อย่างกับฉันที่ยังคอยบอกตัวเอง 
อยู่ทุกวัน ว่าฉันจะได้เจอ 

เธอเคยลองถามตัวเองดูมั้ย 
ว่าหนึ่งชีวิตต้องการอะไร 
แล้วถ้าสิ่งนั้นมันอยู่ห่างไกล 
เธอจะลองเชื่ออย่างฉันมั้ย 

ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้ สำหรับฉัน 
เธออาจได้เจอกับคนที่เธอไม่คาดฝัน 
เค้าอาจมายืนอยู่ตรงหน้าเธอแล้วบอกรักเธอ 
เหมือนดังในความฝัน 

เธออาจได้เจอกับคนของเธอเข้าสักวัน 
คนที่ทำให้ใจไม่หนาวสั่น 
อย่างกับฉันที่ยังคอยบอกตัวเอง 
อยู่ทุกวันว่าฉันจะได้เจอ 

ว่าฉันจะได้เจอ 
ว่าฉันจะได้เจอ 
ว่าฉันจะได้เจอ
 
เพลง ที่ฟังแล้วรู้สึกดี : )
ศิลปิน: ลุลา
อัลบั้ม: Spring

โลกของการทำงาน

posted on 28 Sep 2012 23:19 by firstclassi
ช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา เป็นช่วงระยะเวลาสั้นๆ
 
ที่ชีวิตได้ก้าวสู่อีกช่วงหนึ่ง ...
 
เป็นช่วงสั้นๆ แต่ผ่านอะะไรมากมายเหลือเกิน 
 
ช่วงเวลาแห่งการหมุนเปลี่ยนและปรับตัว 
 
ฉันกำลังเดินสู่ ทางที่ฉันเลือกแล้ว
 
ชีวิตการทำงานสอนให้ฉันได้เข้าใจความหมาย
 
ขอคำว่า "ชีวิต" มากขึ้น ... 
 
 
โลกแห่งการทำงาน คือการสร้างตัวเก็บเกี่ยวประสบการณ์
 
เพื่ออนาคตข้างหน้าของชีวิต ... ตามแต่ละคนจะตั้งไว้
 
 
คนเราไม่มีใครไม่เก่ง เพียงแค่ว่าเราอยู่ตรงไหนต่างหาก
 
คนเก่งถ้าอยู่ผิดตำแหน่ง ก็กลายเป็นคนไม่เก่งได้........
 
ดังนั้นจงอย่าดูถูกตัวเอง ... คนทุกคนมีคุณค่าในตัวเองเสมอ
 
 
โลกการทำงานอาจหมายถึง โลกของหน้ากาก
 
คุณอาจโชคดีที่จะได้เจอ"เพื่อน" ในที่ทำงาน
 
หรือไม่ทุกคนที่นั้น อาจเป็นได้แค่เพียง "คนรู้จักกัน" เท่านั้น
 
 
การทำงานช่วยสอนในมุมมองความคิด ทัศนคติ ต่างๆเปลี่ยนไป
 
เรามองโลกโตขึ้น โลกจริงมีเรื่องราวอีกมากมายให้เราออกค้นหา
 
เด็กๆเราอาจเคยตั้งคำถาม ทำไมผู้ใหญ่จึงมองว่า การใช้เวลาโดยเปล่าประโยชน์ 
 
ของเด็กๆนั้น จึงดูไร้สาระและเป็นเรื่องที่ผิดมหันตร .... เพราะความจริง หากเราโตขึ้น
 
เราจะเข้าใจว่า ชีวิตไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด อนาคตคือสิ่งที่เราสร้างจากวันนี้
 
มีสิ่งต่างๆมากมาย รอให้เราเรียนรู้อยู่.....
 
 
มีคนเคยกล่าวไว้ว่า อยากรู้ว่าอีก ห้าปีข้างหน้าเราจะเป้นอย่างไร ให้มองตัวเองในวันนี้
 
นี่อาจเป็นกลอุบายให้เรา วางแผนอนาคต....

 
สำหรับฉัน การทำงาน ไม่ใช่เพียงการสร้างอนาคต แต่คือการที่เราจะได้เรียนรู้โลก เรียนรู้สังคม เรียนรู้ชีวิต
 
เพื่อสร้างให้ตัวเองแข็งแกร่ง ยืนอยู่ได้ต่อไป....

 
จะว่าไปแล้วหากจะกล่าวว่า ชีวิตเราใน 1 คนคือช่วงชีวิตแห่งการเรียน เราไม่มีวันเรียนจบ
 
เมื่อใดที่เราจะหลักสูตรหนึ่ง อีกหลักสูตรหนึ่งก็พร้อมอ้าแขนเปิดรับเราอยู่
 
 
เวทีการทำงาน คือการที่เราก้าวข้ามปิดหนังสือจากมหาวิทยาลัย เปิดประตูสู่มหาวิทยาลัยอีกแห่งหนึ่ง
 
ที่ชื่อว่ามหาวิทยาลัย "การทำงาน" มหาวิทยาลัยเลเวทสู่ขึ้นจากการฝึกหัดเรียน...

 
แต่บางครั้งการเรียนข้ามชั้น ก็อาจมีทั้งผลดี และผลเสีย 
 
หลายคนอาจเสียหลัก หกล้มกลางทางและไม่กล้าจะลุกเดินต่อ...
 
หลายคนไม่ลุกเพราะเจอต้นทางที่น่ากลัวเสียก่อน
 
จึงยอมทิ้งปลายทางที่วาดหวังไว้ที่ๆอาจมีสิ่งดีๆ กว่า มาก รออยู่
 
หลายคนล้มแล้วลุก ลุกแล้วล้ม จนแข็งแกร่ง.....
 
รอยยิ้มของใครหลายคน อาจรวมตัวจากคราบน้ำตาในอดีตที่สั่งสม....
 
ก่อเป็นประสบการณ์ ในชีวิตก้าวเดินต่อไป ด้วยแสงแห่งความหวังกำลังใจจากคนรอบข้าง
 
และตัวเอง ..... ฉันจะรอวันนั้น วันแห่งความสำเร็จของความพยายามอย่างที่สุด .......